کادر پذیرش و درمانی کلینیک هور
عکس ها و فیلم های عمل های انجام شدهدکتر ملکیدید تصاویر

خال ملانوم (قسمت دوم)

غربالگری سرطان پوست
به همراه پزشک شاید گزینه های غربالگری زیر را در نظر بگیرید:

معاینات پوست توسط شخصی حرفه ای و آموزش دیده. در طی یک معاینه پوست، پزشک به بررسی کلی سر تا پای پوست می پردازد.

معاینات پوست که در خانه انجام می شود. خودآزمایی میتواند به شما کمک کند خالها، کک مک و علائم دیگر پوستی را که عادی هستند به خوبی بشناسید و متوجه هر گونه تغییر شوید. برای انجام این کار بهتر است روبروی یک آینه تمام قد بایستید و همزمان با نگه داشتن یک آینه دستی به بررسی نواحی بپردازید که در دیدرس مستقیم قرار ندارد. حتماً قسمتهای جلویی، پشتی و دو طرف دست و پا را بررسی کنید. علاوه بر این، کشاله ران، پوست سر، ناخنها، کف پا و فضاهای بین انگشتان پا را نگاه کنید.

برخی گروهها توصیه میکنند معاینات دورهای پوست بوسیله پزشک و خودتان به تنهایی انجام شود. گروههای دیگر اصلاً تستهای غربالگری سرطان پوست را توصیه نمیکنند، زیرا هنوز روشن نیست غربالگری چقدر به زنده ماندن کمک میکند. در عوض، یافتن یک خال غیرعادی نیازمند بافت برداری یا بیوپسی میشود؛ در این آزمایش اگر خال سرطانی تشخیص داده نشود، موجب دردهای غیرضروری، اضطراب و هزینه خواهد شد. در مورد مناسبترین غربالگری برای وضعیت خود بر اساس خطر ابتلا به سرطان پوست، با پزشک مشورت کنید.

تشخیص ملانوم
گاهی سرطان به سادگی با نگاهی به پوست آشکار می شود، اما تنها راه برای تشخیص دقیق و صحیح ملانوم همان بیوپسی است. در این روش، تمام یا بخشی از خال یا زائده مشکوک از روی پوست برداشته شود، و بعد یک آسیب شناس به تجزیه و تحلیل نمونه می پردازد. روندهای بیوپسی برای تشخیص ملانوم عبارتند از:

بیوپسی پانچ. در بیوپسی پانچ، پزشک از یک ابزار با تیغه مدور استفاده میکند. تیغه به درون پوست اطراف خال مشکوک فشرده و بعد یک تکه گرد از روی پوست برداشته میشود.

بیوپسی اکسیژنال. در این روش، کل خال یا زائده همراه با مرز کوچکی از پوست سالم برداشته میشود.

بیوپسی اینسیژنال. در این روش، تنها نامنظم ترین بخش خال یا زائده برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی برداشته میشود.

نوع فرآیند نمونه برداری بیوپسی از پوست به وضعیت بالینی تان بستگی خواهد داشت. پزشکان ترجیح میدهند از بیوپسی یا نمونه برداری اکسیژنال برای برداشت کل زائده در صورت امکان استفاده کنند. بیوپسی اینسیژنال ممکن است زمانی انجام شود که از تکنیکهای دیگر بهراحتی تکمیل نمی شوند

مراحل ملانوم
اگر مبتلا به ملانوم تشخیص داده شوید، گام بعدی می بایست تعیین میزان (مرحله) از سرطان باشد. برای تعیین مرحله پیشرفت ملانوم، پزشک اقدامهای زیر را صورت خواهد داد:

ضخامت را تعیین میکند. ضخامت ملانوم از طریق معاینه دقت ملانوم در زیر میکروسکوپ و اندازهگیری آن با ابزاری مخصوص (میکرومتر) تعیین می شود. ضخامت ملانوم به پزشکان کمک می کند در مورد برنامه درمانی مناسب تصمیم بگیرید. به طور کلی، هر چه تومور ضخیمتر باشد، بیماری جدی تر میشود.

رویت اینکه آیا ملانوم گسترش پیدا کرده یا خیر. برای تعیین اینکه آیا ملانوم به غدد لنفاوی مجاور گسترش پیدا کرده یا خیر، جراح از روشی بنام بیوپسی گره نگهبان بهره خواهد برد. در این فرایند، نوعی ماده رنگی به ناحیه برداشت ملانوم تزریق می شود. ماده رنگی به نزدیکی غدد لنفاوی جاری می شود. نخستین غدد لنفاوی که رنگ را به خود بگیرند برداشت میشوند و به دنبال سلولهای سرطانی آزمایش خواهند شد. اگر این غدد لنفاوی (غدد لنفاوی نگهبان) عاری از سرطان باشند، به احتمال زیاد ملانوم فراتر از ناحیه اولیه تشخیص شیوع نیافته است. البته سرطان هنوز هم میتواند عود کند یا پخش شود، حتی اگر غدد لنفاوی نگهبان عاری از سرطان باشند.

عوامل احتمالی دیگر نیز در تعیین میزان تهاجم ملانوم دخیل هستند، از جمله اینکه آیا پوست روی آن ناحیه نوعی زخم باز تشکیل داده باشد، و اینکه چند سلول سرطانی در حال تقسیم هنگام مشاهده با میکروسکوپ یافت شدند.

مرحله پیشرفت ملانوم با استفاده از اعداد رومی یعنی I تا IV (همان ۱ تا ۴) شناسایی می شود. ملانوم در مرحله ۱ کوچک است و فرصت درمان موفق وجود دارد. اما هر چه عددتر بیشتر می شود، شانس بهبودی کامل پایین تر میآید. با رسیدن به مرحله ۴، سرطان فراتر از پوست میرود و به ارگانهای دیگر مانند ریه و کبد پخش می شود.

بهترین شیوه درمانی برای هر فردی به اندازه و مرحله سرطان، سلامتی کلی و ترجیحات شخصی بستگی خواهد داشت.

درمان ملانوم در مراحل اولیه
درمان ملانوم در مراحل اولیه معمولا شامل جراحی به منظور برداشتن ملانوم می باشد. ملانوم بسیار نازک ممکن است به طور کامل در طول بیوپسی برداشته شود و دیگر نیازی به هیچ درمانی نباشد. در غیر این صورت، جراح به حذف سرطان و همچنین مرزی از پوست طبیعی و لایهای از بافت زیرین اقدام خواهد کرد. برای افراد مبتلا به ملانوم در مراحل اولیه، این شاید تنها درمان مورد نیاز باشد.

درمان ملانوما هنگام گسترش به فراتر از پوست
اگر ملانوم به فراتر از پوست پخش شده باشد، گزینه های درمانی احتمالی عبارتند از:

جراحی برای برداشتن غدد لنفاوی آسیب دیده. اگر ملانوم به غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته باشد، جراح ممکن است گرهی مبتلا را حذف کند. درمان افزوده قبل یا بعد از عمل جراحی نیز شاید توصیه شود.

شیمی درمانی :
شیمی درمانی از داروها برای از بین بردن سلولهای سرطانی بهره میگیرد. شیمیدرمانی را میتوان به صورت داخل وریدی، به شکل قرص یا هر دو انجام داد تا در سراسر بدن جریان یابد. شیمی درمانی همچنین در طی روشی به نام پرفیوژن اندام جداشده، داخل ورید دست یا پا انجام می شود. در این روش، برای مدت کوتاهی جلوی حرکت خون در بازو یا پا به نواحی دیگر گرفته می شود تا داروهای شیمی درمانی به طور مستقیم به این ناحیه در اطراف ملانوم جریان یابند و بر سایر بخشهای بدن تأثیری نگذارند.

پرتودرمانی :
این شیوه درمانی از پرتوهای پرانرژی مانند اشعه ایکس برای کشتن سلولهای سرطانی بهره می برد. پرتودرمانی ممکن است برای حذف گرههای لنفاوی بعد از عمل جراحی توصیه شود. این روش گاهی برای کمک به تسکین علائم ملانوم که به ناحیه دیگری از بدن گسترش یافته انجام خواهد شد.

درمان زیسیت :
درمان زیستی یا بیولوژیکی در واقع دستگاه ایمنی بدن را برای مقابله با سرطان تقویت میکند. در این شیوه، از مواد تولیدی بدن و یا مواد مشابه تولیدی در آزمایشگاه بهرهگیری میشود. عوارض جانبی این درمان مشابه آنفولانزا مانند لرز، خستگی، تب، سردرد و درد عضلانی میباشد. مواد زیستی مورد استفاده برای درمان ملانوم عبارتند از اینترفرون و اینترلوکین. همچنین اپیلیموماب (یُرووی) نیز داروی دیگری به شمار می رود که از دستگاه ایمنی بدن برای مبارزه با ملانوم استفاده میکنداپیلیموماب برای درمان ملانوم پیشرفته که فراتر از محل اصلی خود گسترش یافته استفاده میشود.

درمان هدفمند :
درمان هدفمند با بهرهگیری از داروهای طراحی شده برای هدف قرار دادن نواحی آسیب پذیر در سلولهای سرطانی انجام می شود. وِمورافنیب (زِلبوراف) و دابرافِنیب (تافینلار) دو دارو برای درمان ملانوم پیشرفته به شمار میروند که با عمل جراحی صورت نگرفته و یا ملانوم دیگر در سراسر بدن گسترش پیدا کرده است. این داروها تنها در درمان ملانومهایی موثر هستند که نوعی جهش ژنتیکی خاص صورت گرفته باشد. سلولهای مبتلا به ملانوم مورد آزمایش قرار میگیرند تا مشخص شود آیا این داروها میتوانند مفید باشند یا خیر.

بهترینخبر درباره ملانوماین است که بسیاری از موارد سرطان پوست با انجام اقدامات احتیاطی زیر قابل پیشگیری هستند:
در وسط روز از آفتاب دوری کنید. برای بسیاری از مردم در شمال امریکا، اشعه خورشید بین ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر به بیشترین شدت میرسد. فعالیتهای خود در فضای باز را زمانهای دیگری از روز برنامهریزی کنید، حتی در فصل زمستان و یا وقتی که آسمان ابری باشد. در تمام طول سال، اشعه فرابنفش به بدن جذب میشود و ابرها حفاظت کمی در برابر چنین اشعه مضری محسوب میشوند. دوری از اوج شدت خورشید به جلوگیری از آفتابسوختگی و برنزگی پوست که موجب آسیب پوستی و افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست میشود، جلوگیری خواهد کرد. قرار گرفتن در معرض خورشید به مرور زمان نیز شاید به سرطان پوست منجر شود.

در تمام طول سال، کرمهای ضد آفتاب بزنید. ضدآفتابها کل تابش فرابنفش مضر را فیلتر نمیکنند، بهویژه تابشی که میتواند به بروز ملانوم منجر شود. اما به هر حال نقش عمدهای در برنامه حفاظت از آفتاب بازی می کنند. از کرمهای ضدآفتاب با ظریف حفاظتی (SPF) حداقل ۱۵ استفاده کنید. کرم ضدآفتاب را به نرمی روی پوست بمالید و هر دو ساعت یکبار یا بیشتر تکرار کنید؛ مخصوصاً اگر می خواهید شنا کنید یا عرق بریزید. «آکادمی درماتولوژی آمریکا» توصیه میکند از کرمهای ضد آفتاب با طیف وسیع، مقاوم در برابر آب و ضریب حفاظتی حداقل ۳۰ استفاده شود.

لباسهای محافظ بپوشید. ضدآفتابها به تنهایی حفاظت کاملی در برابر پرتوی فرابنفش فراهم نمیکنند. بنابراین پوست دست و پایتان را با لباس تیره، چسبان و بافتنی بپوشانید و همینطور کلاه لبهدار پهن که حفاظتی بیشتر از کلاه بیسبال فراهم می کند. برخی شرکتها نیز لباس حفاظت در مقابل نور عرضه میکنند. متخصص پوست میتواند مارک مناسب را پیشنهاد دهد. گذاشتن عینک دودی را فراموش نکنید. به دنبال عینکهایی باشید که هر دو نوع تابش فرابنفش یعنی UVA و UVB را فیلتر میکنند.

از تختخواب های برنزه کردن پوست پرهیز کنید. تختهای برنزه اشعه فرابنفشی منتشر می کنند که خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش میدهد.

با ظاهر پوست خود آشنا شوید تا متوجه هر گونه تغییری بشوید. به طور منظم پوست خود را به دنبال رشد زائدههای تازه و یا تغییر در خال، کک و مک، ضربه و ماهگرفتگی مادرزادی معاینه کنید. با کمک چند آینه به بررسی صورت، گردن، گوش و پوست سر بپردازید. قفسهسینه، تنه، قسمت فوقانی و و زیربغلها و دستهایتان را بررسی کنید. هر دو قسمت جلو و عقب ساقها و پاها را بررسی کنید، همینطور کف پاها و فضاهای بین انگشتان. همچنین ناحیه تناسلی و لای باسن را چک کنید.

برای متن پیام فقط از حروف فارسی استفاده کنید .
این فرم صرفا جهت دریافت نظرات ، پیشنهادات و انتقادات کاربران در مورد مطلب فوق میباشد .
به سوالات پزشکی در این بخش پاسخ داده نمیشود .
از ارسال پیام های تبلیغاتی در این بخش خودداری نمایید .
حداکثر طول مجاز برای متن پیام 500 کاراکتر است .
نام و فامیل :
تلفن :
ایمیل :
متن پیـام :
سایت دکتر مریم ملکی
جوانسازی پوست

بیماری هیلی هیلی یا پمفیگوس چیست

بیماری هیلی هیلی یا پمفیگوس خوش خیم فامیلی یک اختلاا ژنتیکی است که موجب تشکیل تاول هایی بر روی پوست می شود در این بیماری کم و زیاد می شود و گاه فرد کاملا نرمال و گاه بشدت درگیر می شود تقریبا دو سوم افراد مبتلا به این بیماری در خانواده سابقه فامیلی را ذکر می کنند و یک سوم ممکن است هیچ سابقه ای از این

عوارض پوستی داروها

تمام داروها می توانند در کنار فوایدی که دارند عوارضی هم داشته باشند بروز واکنش های دارویی نتیجه اجتناب ناپذیر مصرف داروها می باشد میزان شیوع واکنش های پوستی به داروها حدود دو درصد تا سه درصد است و خوشبختانه فقط حدود دو درصد از این موارد شدید بوده و درصد اندکی به مرگ منجر می شوند حدود هشتاد درصد واکن

پسوریازیس یا بیماری صدف

پسوریازیس یا صدف یک بیماری شایع پوستی است که در آن ضایعات ضخیم و قرمز رنگ پوشیده از فلس های نقره ای به وجود می آید اگر چه ممکن است پوست هر بخشی از بدن با این عارضه درگیر شود اما مهم ترین نواحی ای که تحت تاثیر قرار می گیرند عبارتند از پوست سر آرنج ها زانوها و کمر همچنین این اختلال پوستی می تواند در

جوانسازی و زیبای دور چشم

چشم ها یکی از اصلی ترین اجزای چهره هستند که در زیبایی صورت نقش بسیار موثری دارند و هرچه از پوست اطراف آن بیشتر مراقبت شود در جوان به نظر رسیدن شما تاثیر بیشتری خواهد داشت مراقبت از چشم ها یک کار ضروری واجب است که بدون آن نمی توان زیبایی صورت را تضمین کرد زیرا پوست اطراف چشم ها بسیار نازک و حساس است